.............บทความที่ 1 เรื่อง อารมณ์มนุษย์................
                                                                     น.พ.สมชัย ตั้งพร้อมพันธ์


    มนุษย์คิดอะไรกัน เกิดมาแล้วตั้งแต่เป็นเด็กเล็กจนแก่เฒ่า โลกแห่งประสบการณ์ สอนให้
    มนุษย์ สร้างทางเลือกให้กับตนเองอยู่ตลอดเวลา แก่นของอารมณ์ ความรู้สึกแห่งสัญชาติญาณ
    ดิบ มักถูกซ่อนจากความจริงเสมอ สิ่งที่แสดงออกมาต่อผู้คนล้วนถูกสร้างเพื่อความปลอดภัย
    แห่งตน และการยอมรับของผู้คน


      บางครั้งมันฝืนกับแก่นแท้ของความอยากที่ตนมีอย่างแรง และจำยอม ก่อให้เกิดแรงเบี่ยงเบน
    โดยธรรมชาติจากความจริงอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ เหมือนกับการพยายามกระโดดหนีศูนย์ถ่วง
    แห่งความจริง   ของโลกกระโดดแล้ว กระโดดเล่า  ผลที่ได้คือความล้มเหลว โกรธเคือง    
    เหนื่อยหน่าย ท้อแท้ เจ็บปวด สิ้นหวัง   หากกลับใจยอมรับเหตุและผลแห่งความจริงแท้ที่มีอยู่
    ความเจ็บปวดก็หายสิ้น หากยังฝืนเอาชะนะความเป็นลวงของความเป็นจริง ความเจ็บปวดก็ยังคง
    ต่อไปอย่างไม่สิ้นสุด


     จงมาเปิดใจกันเถิดาเรียนรู้ตนเองและผู้อื่นให้ถ่องแท้ และเข้าใจในวิถีคิดแห่งตน และ
    คนอื่น เราคือใคร คิดอะไรอยู่ มาจากไหน ต้องการอะไร สิ่งใดคือของที่เรารักและเราชัง เรากำลัง
    เลือกอะไร เขาคือใคร คิดอะไรอยู่ มาจากไหน ต้องการอะไร สิ่งไดคือของที่เขารักและเขาชัง
    เขากำลังเลือกอะไร

    หากสิ่งที่เราคิด เราเลือก เพื่อเรา เราได้สมหวัง เราสุข แล้วเขาละ ?
    หากสิ่งที่เขาคิด เขาเลือก เพื่อเขา เขาได้สมหวัง เขาสุข แล้วเราละ ?

        เราจะต่อสู่กันเพื่อชัยชนะแห่งตน เขาก็ต้องต่อสู้เพื่อชัยชนะของเขา ชัยชนะที่เกิดขึ้นคืออะไรกัน
    มันเป็นความสุขสมหวังของฝ่ายหนึ่ง ขณะที่เป็นความทุกข์ เจ็บปวดจากความพ่ายแพ้ของอีกผ่าย
    เราชื่นชม สมหวังและสะใจกับความชัยชะนะของเรา บนความพ่ายแพ้ของคนอื่น จริงหรือ
    หากความพ่ายแพ้ นั้นเกิดแก่เราบ้างละ เราจะรับมือกับมันได้หรือ

     จงมาร่วมมือกันเถิด แบ่งใจคนละครึ่ง อยู่เหนือคำว่า แพ้หรือชนะ มองเห็นสันติสุข
     แห่งความ เอื้ออาทรระหว่าง เขาและเรา เจ้านายและลูกน้อง ผองเพื่อนที่ร่วมสถาบัน โยงเข้าหากัน
    ด้วยความรัก เป็นพื้นฐานทุกอย่างเริ่มที่ตนก่อน เป็นสิ่งทำได้ง่ายสุด เพราะอยู่ในวิสันที่ควบคุมได้
    ปรับกายใจเข้าสู่ สมดุลย์ระหว่างความคิดความต้องการของเราและเขาเข้าใจเป้าหมายแห่ง
    ความสำเร็จที่เป็นแก่นแท้แห่งตน เพื่อน เจ้านาย ลูกน้อง องค์กร แสวงหาความร่วมมือ รู้บทบาท
    หน้าที่แห่งตน สร้างทางเลือกที่เดินร่วมกันได้ อยู่เหนือชัยชนะและความพ่ายแพ้

    เป้าหมายร่วมคือจุดมุ่งหมายแห่งความพยายาม ทำงานด้วยความสุขจากความร่วมแรงร่วมใจ เคารพ
    ในวิถี แห่งตนและคนอื่นเสมอเพียงกัน ปรับใจก่อนปรับกาย สร้างทางเลือกร่วมกัน การยอมเสียสละ
    คือการได้มา การสอนสั่งคือการได้ความรู้ ความเมตตาคือบารมี เชื่อว่าตน เพื่อน ครอบครัว องค์กร
    สังคมและโลกจะพบ แต่สันติสุขและความสมหวังร่วมกัน